دیشب فیلم کارتونی "لب حصار" یا "لب دیوار" (Over The Hedge) رو دیدم. بر حسب انتظارم کارتون جالبی بود. دو نفر از بازیگر های معروف هم تو دوبلر ها بودن: بروس ویلیس (Bruce Willis) و استیو کارل (Steve Carrell) ، که واقعا هم عالی بودند.

 تو چند سال اخیر اینطور باب شده که تو فیلم های کارتونی به فیلم های سینمایی هالیوود کنایه می زنند و بعضی مواقع این کنایه ها خیلی خنده دار می شوند ولی خیلی مواقع هم لوس میشه. اما تو این کارتون به جای الهامات از فیلم های سینمایی ، خود نویسنده ابداعاتی کرده بود و از غذا خوردن یا نحوه زندگی مردم الهام گرفته بود و اونها رو نقد کرده بود و مثال هایی آورده میشد که تو زندگی روزانه خودمون می بینیم. این مثال ها در واقع عادت های بد آدم ها بودند که از دیدگاه حیوانات بهش نگاه کرده بود.

جلوه های ویژه فیلم عالی بود و ایرادی به وضوح تو انیمیشن دیده نمی شد. رنگ بندی فیلم و حرکت های فیزیکی کاملا طبیعی و حساب شده بودند. داستان فیلم نقص بزرگی نداشت و کاملا قابل درک بود. برعکس پوسترش که چندان جالب نبود ، تبلیغ سینماییش خیلی جالب بود که کنجکاو شدم تا حتما این فیلم رو ببینم.

ضمنا یه گربه تو این کارتون بود که اسم خودش یا اسم باباش "محمود شهباز" بود و گربه ایرانی بود که بنده خدا عاشق یه گندراسو میشه (از این راسو ها که بو گند می دن) که اونم تیکه باحالی بود توی فیلم (مخصوصا برای ایرانی ها!) که این گربه از بس عاشق شده بوده بوی گند این راسو رو حس نمی کرد. گوینده این گربه هم یه ایرانی به اسم امید جلیلی بود که مقیم انگلیس هستند و دوبله بدی نکرده بودند. جالبه که بدونین اول به جای بروس ویلیس ، جیم کری قرار بود برای RJ (اسم یکی از شخصیت های داستان) دوبله بکنه.