همین الان با این رفیق عزیز از سینما اومدیم خونه و با اینکه جفتمون داریم از خواب میمیریم نشستیم پای کامپیوتر ، یک فیلم دیدیم که خدا بهتون رحم کنه. توی سینما انگار کارگردان تمام بیننده هارو به صلیب کشیده بود داشت میخ می کوبید تو تنشون. اسم فیلم "تپه ها چشم دارند" (The Hills Have Eyes) بود.

فیلم عجیبی بود و در محدوده درک و لذت یک خاورمیانه ای نبود. فیلم کاملا برای آمریکایی ها ساخته شده بود و بس! هرچند فیلم کلمه به کلمه فیلمنامه رو از ورژن قبلی خودش ساخته "وِس کروین" ، (Wes Craven) محصول سال 1977 پیروی کرده و اون فیلم زمانی ساخته شده بود که آمریکا تازه جنگ ویتنام رو کنار گذاشته شده بود هنوز جای زخمش داشت مردم آمریکا رو می سوزوند و این روز ها هم که طبع بازسازی فیلم گل کرده و دائم دارن بازسازی فیلم می کنند. این هم انتخابی تو سبک فیلم ترسناک بود ، مخصوصا موقعی که هنوز آمریکا در جنگ عراق قرار داره و اوضاع عراق هم به هم ریخته شده و آمریکا در حال گند زدن به خاور میانه است ، یه جورایی برای آمریکایی ها می چسبه که همچین فیلمی ببینند. ولی قطعا به شما نخواهد چسبید ، مگر اینکه تریپ متال شما رو کشته باشه و فکر کنین الان خیلی حال میده مخ خودتون رو یه کمی لگد مال کنین!

اگر چه تصاویری که در شروع فیلم بعنوان تیتراژ آغاز فیلم کار شده و می خواد تاثیر تششع های هسته ای به بدن انسان رو نشون بده ، ولی تصویر اون انسان ها از تاثیرات گازهای سمی با نام "Agent Orange" است که در جنگ ویتنام استفاده شد. کلا از همه این ها بدتر که ماجرای این فیلم بر اساس داستان واقعی اتفاق افتاده در قرن هفدم در اسکاتلنده که البته جزئیات اون به صورت امروزی درآورده شده.