نام: مارها در هواپیما

کارگردان: "دیوید آر. اِلیس"

بازیگر اصلی فیلم: "ساموئل اِل جکسون" (Samuel L. Jackson)

            "جولیانا مارگولِز" (Julianna Margulies)

داستان: "دیوید دالِساندرو"

فیلم نامه: "جان هفمان" و "ُسباسیتین گوتِرِز"

زمان فیلم: 106 دقیقه

محل فیلم برداری: ونکوور ، کانادا

فیلم برداری با: نگاتیو 35 میلیمتری کوداک (Vission2 200T 5217 و Vission2 500T 5218)

دوربین (Moviecam Compact Cameras, Cooke S4 Lenses)

تاریخ انتشار سینما: 18 اوت 2006 (27 مرداد 85)

تاریخ انتشار دیویدی: حالا کوش تا دیویدی این فیلم بیاد بیرون (پرده ای نگاه کنین)

خلاصه ای از ماجرا

 شخصی به نام "شان جونز" شاهد قتل دادیاری توسط "اِدی کیم" و دار و دسته اش هست. "اِدی کیم" بلافاصله بعد از قتل متوجه شاهد می شود و عده ای را مامور قتل شاهد می کند. افسر اف بی آی "نِویل فلین" (Samuel L. Jackson) وارد ماجرا می شود و "شان" را از قتل در خانه وی نجات می دهد.

"فلین" از "شان" می خواد که علیه "اِدی کیم" تو دادگاه شهادت بدهد. دو افسر اف بی آی و شاهد با هواپیما از "هونولولو" (جزیره هاوایی) به سمت لس آنجلس پرواز می کنند. در مسیر متوجه می شوند که نقشه قتل آنها در پرواز ریخته شده.

 تاریخچه

 طرح داستان اثر "دالساندرو" رئیس یک دانشگاه در "پیتسبرگ" آمریکا که برای اولین بار داستانی برای هالیوود نوشته. ایده این داستان رو "دالساندرو" سال 92 از مجله "Nature" گرفت.

داستان ابتدایی رو درباره مار قهوه ای درختی نوشت و اسم فیلم رو گذاشت "زهر" ، بعد دوباره عوضش کرد و جاش مارهای زهری دیگه ای توی داستان گذاشت که تو بنده هواپیما رها شده بودند.

تمام 30 کمپانی هالیوود روایت سومی که "دالساندرو" با عنوان "زهر" نوشت رو رد کردند و قبول به سرمایه گذاری نشدند و تا سال 1999 فیلمنامه رفت تو کمد تا اینکه یه تهیه کننده از شرکت پارامونت و نیولایند مدیر جدیدشدند.

 عنوان فیلم در ابتدا تو اینترنت خیلی علاقه ایجاد کرد و حتی یک روزنامه نگار اینطور نوشت که این فیلم شاید اینترنتی ترین فیلم تاریخ باشه.

اکثر ایده های فیلم توی وبلاگ فیلم نامه نویس ارائه شد که تو شکل گیری داستان خیلی دخیل بود و به نوعی عده زیادی در شکل گرفتن داستان فیلم دخیل بودند. و اسم فیلم رو عوض کردند به "پرواز 121 هواپیمایی پاسیفیک" ، که مرداد پارسال جکسون تو یه مصاحبه اعلام کرد که داستان داره خیلی تغییر می کنه و تنها دلیلی که من این کار رو قبول کردم عنوان فیلم بود". و موقعی که "جکسون" متوجه شد دارند اسم فیلم رو عوض می کنند گفت: "دارین چه غلطی می کنین؟ این که "بر باد رفته نیست" ، این "مقابل ساحل" نیست ، این "مارها در هواپیماست"! و شرکت هم اسم فیلم رو عوض کرد به "مارها در هواپیما!"

شرکت سازنده که از طرفدار پیدا کردن فیلم تو اینترنت خوشش اومده بود ، این فیلم رو از لیست فیلم های کم اهمیت در آورد و حتی ماه مارس 2006 بعضی صحنه های فیلم رو دوباره فیلم برداری کرد ، در حالی که ماه سپتامبر سال قبل فیلمبرداری تموم شده بود. و اینکارو کردن که بتونند درجه 13 سال به 17 سال ترفیع بدن و توقع بیننده های فیلم رو برآورده کنند ، کاری که کمتر اتفاق میفته!

نقد کوتاه

"مارها در هواپیما"  برخلاف اسم گول زننده و پوستر نه چندان جالبش ، بسیار جالب تر از اونی بود که تصور می کردم. باید اقرار کنم که اصلا قصد نداشتم این فیلم رو ببینم ، اما واقعا غافلگیر شدم وقتی رده بنده عمومی مردم رو تو سایت های مختلف چک کردم و کنجکاو شدم ببینم قضیه این فیلم چیه. داستان این فیلم کم نقص بود و بیننده رو در سینما میخ کوب صندلی می کرد. نکات خنده دار فیلم اجازه نمی داد لحظه ای از فیلم خسته کننده باشه.

بودجه ساخت فیلم 36 میلیون دلار بود و تا این لحظه فقط درآمریکا 21 میلیون دلار فروش کرده و حدود 3 میلیون دلار هم خارج از آمریکا فروش داشته.

اگر چه این سبک فیلم صدها بار در هالیوود و یا حتی سینمای گیشه ای همه جای دنیا تکرار شده ولی این مورد تفاوت های قابل ذکری داشت.

با اینکه از قبل می دونین تو هوایپما مار هست! و این مارها قراره مسافرها رو بکشند باز هم در طول فیلم تو کف این هستید که مردم چطوری قراره از دست این مار ها خلاص بشند.

نمی دونم چه عنصری دقیقا علت جذابیت فیلم بود چون وقتی به اجزای فیلم تک تک نگاه می کنین می بینید که ایده جدیدی در داستان نویسی نیست ، البته خوب قطعا تا حالا در هیچ فیلمی انقدر مار تو هواپیما نبوده که این خودش قطعا ایده جدیدی هست. ولی به طور کلی تکنیک جدیدی در انتقال داستان وجود نداره.

فکر می کنم علت محبوبیت فیلم می تونه قرار دادن چند شخصیت جالب تو خدمه و مسافرین باشه و همینطور قرار دادن آدم ها تو موقعیت هایی که معمولا نیستند. مثلا یک خواننده رپ تو این فیلم هست که مردم تو کف امضا گرفتن ازش هستن و با اینکه ادعای رپ و لات بودن داره ، شدیدا وسواس داره که کسی نباید بهش دست بزنه و دو محافظ داره که یکیشون همش داره با کامپیوتر جیبی بازی می کنه.

یا اینکه مردم چقدر به چه چیز هایی وابسته هستند. که مثلا خانمی یک سگ تو کیفش داره که از جونش براش عزیز تره. یا اینکه زن پیری بچه خردسالی رو از دست مارها نجات میده.

قطعا عنصر سکس هم به عنوان نمک فیلم اضافه شده ، نه اینکه صحنه آن چنانی باشه ولی خب پر از دختر بازیه... که این یکی به اون یکی شماره میده و دل و قلوه رد و بدل میشه که تو همین جریان ها هم نکته های خنده دار گذاشته شده.

 نکته های حاشیه ای

 - دو سوم مارهایی که تو فیلم دیده میشند یا کامپیوتری هستند یا دست ساز و غیر زنده.

- توی فیلم عبارت "توی کابین مار هست" که در فیلم هم استفاده شد ، اصطلاح خلبان هاست برای انجام تعداد زیادی وظیفه.

- ماری که تو صحنه ای از فیلم توی ماکرویو انداخته میشه در واقع یک مار بی خطر به اسم "مخملک مار" است که اغلب با مار زهری دیگه به اسم "مرجان مار" اشتباه میشه.

- سه روز قبل از انتشار فیلم یک فیلم درجه دو گول زنکی به اسم "مارهای درون قطار" منتشر شد تا از موقعیت سوء استفاده کنه.

- اصل فیلم نامه که به کارگردان دادند 122 صفحه بود و بعدا با "ساموئل اِل جکسون" میشینه فیلم رو اصلاح می کنه و بعد از 4 ماه یک فیلنامه 103 صفحه ای بیرون میدن.

- این فیلم کلی از تبلیغات پول در آورده! مثلا: موتور کاوازاکی تو صحنه های اول بود ، "اِدی کیم" یه ماشین GMC  داشت ، "هریس" داشت از Ebay خرید می کرد که پوستر رو تو حراجی ببره ، یک نفر تو فیلم PSP بازی می کرد و از همه مهمتر که PlayStation2 بود که ساموئل ال جکسون میگه "زنده باد پی اس 2" که جون ما رو نجات داد!

- تو یکی از اکران های اولیه فیلم تو "فینیکس" دو تا مار زنگی ول کرده بودند و حتی یک مار هم لابی سینما و یکی دیگه هم تو پارکینگ سینما پیدا کرده بودند.

- در این فیلم 450 مار گنجانده شده بود که یک پایتون (مار غول آسای) 7 و نیم متری هم توی این مار ها بوده.

موقعی که روی فیلم کار می کردند عنوان دروغی "آناکوندا 3" رو انتخاب کرده بودند.